Essay 'Romeo en Julia'

De neppe Shakespeare en zijn misleidende balkon
 
‘’Romeo, O Romeo. Wherefore are thou Romeo?’’. Het is het jaar 1591 in Verona. De beeldschone Julia Capulet roept met hartstocht naar haar verboden geliefde Romeo Montague. Romeo luistert stilletjes onder haar balkon naar haar liefdesverklaring. Ze wil dat Romeo in opstand komt tegen zijn eigen vader en zijn naam vergeet. De families Capulet en Montague hebben namelijk een eeuwenlange vete en het zou daarom een schande zijn als Romeo en Julia bij elkaar zouden zijn. In het geheim zijn ze verliefd op elkaar en ze spreken af met elkaar te trouwen, ook al is Julia al uitgehuwelijkt aan iemand die haar ouders hebben uitgekozen. Ze was echter op slag verliefd toen ze Romeo zag. Julia verzint een list om onder haar geplande huwelijk uit te komen en drinkt gif waardoor ze schijndood is. Romeo weet dit niet, vindt haar en denkt dat ze echt is gestorven. Uit rouw en wanhoop drinkt hij echt gif waarvan hij sterft. Wanneer Julia ontwaakt breekt haar hart als ze haar geliefde Romeo dood vindt. Ze kust zijn lippen nog een laatste keer en sterft van het gif aan zijn lippen. 

 
Dit is het beroemde liefdesverhaal van Romeo en Julia geschreven door de nog beroemdere Shakespeare. Maar is het dat wel? Shakespeare is een van de bekendste toneelschrijvers van Engeland. Waarschijnlijk is hij ook de bekendste toneelschrijver van de wereld.  Hij heeft een heleboel woorden toegevoegd aan de Engelse taal en is daarom ook een heel belangrijk literair figuur. Sommigen denken dat Shakespeare zijn eigen werk niet geschreven heeft, ze denken zelfs dat hij een schooier was. Waarschijnlijk was Shakespeare een man die zijn toneelstukken door anderen liet schrijven en hij streek met de eer van het werk van anderen. De theorie is dat een van de schrijvers van Shakespeare’s werk Edward de Vere was, een graaf die zich niet mocht verlagen tot het schrijven van romans en toneelstukken. Tegenwoordig weten de meeste mensen dat Shakespeare waarschijnlijk nep is en dat zijn werk niet door hemzelf is geschreven. Maar voor de meeste mensen maakt het niet uit. 
 
Van Shakespeare’s leven zijn sommige feiten vaag. Ze denken dat hij is geboren op 23 april 1564 in het Engelse Stratford-Upon-Avon. Zijn geboortedatum is niet eens zeker, ze hebben deze datum gekozen omdat hij gedoopt is op 26 april. Er zijn natuurlijk wel verhalen over zijn leven te vinden, maar het is niet zeker wat hiervan waar is en het meeste is wat giswerk, zoals bijvoorbeeld zijn religie, het leven van zijn kinderen, zijn huwelijk. Zijn levensverhaal wordt gevuld met ‘waarschijnlijk’ en ‘onbekend’. De twijfel aan zijn schrijverschap komt omdat wetenschappers geen enkel manuscript van zijn toneelstukken hebben gevonden in zijn eigen handschrift. Er is zelfs een woord voor de groep mensen die niet geloven dat Shakespeare zijn eigen werk heeft geschreven: Anti-Stratfordians. In de 17e eeuw werd voor het eerst getwijfeld aan het auteurschap van Shakespeare’s oeuvre. Over het al dan niet bestaan van William Shakespeare is zelfs een film gemaakt: Anonymous. In deze spraakmakende film wordt er dieper op de kwestie ingegaan. 
 
Het toppunt van de romantiek moet dan ook wel het fameuze balkon van Julia zijn. Iedereen kent het wel: het prachtige balkon waarop een jonge schoonheid neerkijkt op haar liefje. Dit balkon is te vinden op een binnenplaats in het Italiaanse Verona voor ieder die liefde en geluk zoekt. Het is een heuse trekpleister, mensen komen niet alleen voor Julia’s balkon, maar ook voor haar standbeeld. Kersvers getrouwde koppels komen naar het huis en plakken briefjes met hun namen met kauwgum aan de muur van de binnenplaats van het pand. Julia spreekt vervolgens een spreuk uit over het koppel zodat ze eeuwige liefde
vinden, net als zijzelf. Het is ook voor de alleenstaanden onder ons. Als je over Julia’s rechterborst aait, zul je liefde vinden. Er zijn honderden jonge meisjes net als Julia elk jaar die op het balkon stappen om in de toeristenmassa het gezicht van hun eigen Romeo te vinden. Iedereen lijkt gefascineerd door dit klassieke liefdesverhaal, maar gelukkig is niemand opzoek naar haar tragische einde. 
 
Er worden ontzettend veel toeristen aangetrokken door de idyllische liefdesplek. Je kan het oude huis aan de binnenkant bezoeken tegen een kleine prijs om te zien hoe het is om Julia te zijn. De toeristen willen allemaal de zegen van Julia en die zoeken ze door hun namen met briefjes op de muur te plakken. Het pand staat op de werelderfgoed lijst en de organisatoren zijn bang dat de stukjes kauwgum en oud papier het pand beschadigen. Het ziet er natuurlijk ook niet echt fraai uit, dat is wel te zien op de foto die bijgevoegd is. De gemeente van Verona heeft daarom ook geprobeerd er een stop op te zetten. Iedereen die nog een briefje met kauwgum aan de muur plakt heeft kans op een boete die op kan lopen tot wel €500! Je moet toch wat over hebben voor de liefde. Er staan nu wel houten panelen zodat de geliefden toch nog de zegen van Julia kunnen verkrijgen. 
 
Het maakt niemand uit dat Julia een fictief karakter is en dat het balkon eigenlijk niet van haar was. Het balkon was in bezit van een familie met de achternaam Capello, wat heel erg lijkt op Capulet. Het huis is wel omgedoopt tot Casa di Giulietta, er staat zelfs en standbeeld van haar in de tuin om te ‘bewijzen’ dat ze echt is. Het huis zelf stamt uit de 13e eeuw en het familiewapen van de Capello’s is nog te vinden op de muur. Wel een klein foutje in de feiten van het verhaal: het balkon is pas toegevoegd in de 20e eeuw. Ook dit lijkt de sfeer voor niemand te verpesten. Het blijkt dat we in deze gekke, 21e eeuwse wereld allemaal opzoek gaan naar de basis van alles, namelijk de liefde. In onze hectische levens kan liefde nog wel eens voor lief worden genomen. We vergeten om romantisch te zijn en gaan daarom tijdens de vakantie naar dit soort plekken om de romanticus in ons naar boven te halen. Zelfs als we weten dat het niet echt is. 
 
Daarom valt er ook wel een verband te vinden tussen Shakespeare en zijn verhaal. Beide zijn niet echt. Shakespeare was waarschijnlijk wel een echt persoon, maar aan zijn carrière als schrijver wordt wel getwijfeld. Romeo and Juliet wordt automatisch aan Shakespeare gekoppeld terwijl het waarschijnlijk niet zijn eigen werk is. Mensen weten dit maar doen expres oogkleppen op omdat ze het niet willen weten. Shakespeare was een belangrijk figuur en het is dan ook moeilijk om voor te stellen dat hij misschien niet degene was die zijn werk schreef. Hij was natuurlijk het voorbeeld van een romanticus, na zijn tragedies heeft hij toneelstukken geschreven die vallen onder de stroming ‘late romantiek’. Het figuur Shakespeare was een romanticus en misschien proberen wij zo’n oude wijze romanticus soms wel een beetje te evenaren. Het is namelijk fijn om te weten dat er 400 jaar geleden ook al mensen waren die onvoorwaardelijk van elkaar hielden, al was het maar in een toneelstuk.
 
Julia’s balkon wordt toch al snel geassocieerd met Shakespeare maar vooral met die onvoorwaardelijke liefde. Als wij naar haar balkon kijken en haar standbeeld aanraken vangen wij een glimp op van de liefde die zij voelde voor Romeo. Dit is zo ontroerend dat het ons niet uitmaakt of ze wel of niet heeft bestaan. Dit geldt ook voor Shakespeare. Hij is zo’n groots figuur met zo’n belangrijke naam dat het ons niet uitmaakt of hij nou wel of niet echt
was. We zouden nog steeds van hem houden. Wij mensen zijn gewoontedieren en we houden niet van verandering of verwarring. Al deze klassieke toneelstukken staan voor ons graag onder een bekende naam: Shakespeare. Zijn naam is dan misschien ook wel belangrijker dan hemzelf. Zo is het balkon van Julia als teken van liefde en het verhaal belangrijker dan het fysieke balkon. Het idee van iets is soms mooier dan het fysieke ding, de werkelijkheid. 
 
In het Italiaanse Verona zit een jong stel op een bankje te staren naar een kaart van de stad. Ze willen het balkon van Julia bezoeken, ze hebben er al veel over gehoord. Dit is hun eerste keer op vakantie. Hun ouders waren het er zeker niet mee eens, ze vonden het koppel te jong om samen weg te gaan. Het kon het liefdespaar niet schelen. Ze zijn toch gegaan en hebben geen spijt van de beslissing. Verona is zo mooi en er hangt een fijne sfeer. Als ze aankomen bij de binnenplaats en het balkon van Romeo en Julia stoppen ze even om hun namen op briefjes op de muur te plakken. Het standbeeld en het balkon geeft ze een apart gevoel, er hangt liefde in de lucht. Ze bekijken ook nog even het huis binnen en als het jonge meisje het cliche op het balkon naspeelt met haar vriend, voelt ze zijn liefde sterker dan ooit. Ze weten dat ze de rest van hun levens van elkaar zullen houden, ongeacht wat iedereen denkt. Ze leefden nog lang en gelukkig, zonder gif. Het einde.